Wintertij

Een kalende corpulente man van in de veertig valt in brokstukken uit elkaar.

Uitgelezen: ‘Wintertij van tegenzin’ van John Steinbeck. Het was zijn laatste roman, zo lees ik nu op wikipedia. Ik hou van Steinbeck en er zaten prachtige beschrijvingen in, maar in zijn geheel vond ik het wat teleurstellend. Vooral het einde is wat artmovie-achtig met het type symboliek waar ik niet veel mee heb.

Maar dit citaat vind ik het hele boek waard:

“Mannen worden niet gevloerd of ik bedoel, ze kunnen vechten tegen grote dingen. Wat ze vermoordt, is erosie; ze worden stukje bij beetje naar hun mislukking geduwd. Ze worden langzaam bang.

Categorieën: Boek